گاز متان و پنج نکته ای که باید بدانیم

با اینکه مقدار گاز متان کمتر از دی اکسید کربن در جو زمین است، ولی شناخته شده ترین و فراوان ترین گاز گلخانه ای می باشد. این گاز به دلیل ترکیبات شیمیایی که دارد در بازگرداندن گرما به محیط بسیار موثر است.

بنابراین افزودن مقدار کمی از گاز متان به اتمسفر می تواند تاثیری برابر با افزودن مقدار بسیار زیادی گاز دی اکسید کربن داشته باشد.

از سال ۲۰۰۶ مقدار متان در اتمسفر به میزان قابل توجهی زیاد شده، که حدود ۲۵میلیون تن در هر سال است. مطالعاتی که در این باره صورت گرفته، این افزایش را با نشت و سوختن متان در استخراج هیدروکربن‌های غیر معمول طی فرآیند تزریق یا شکست هیدرولیکی، مرتبط می‌دانند.

اگرچه گاز متان به عنوان یک سوخت سبز در برابر سایر سوخت های فسیلی شناخته می شود، اما این یک تصور اشتباه است که باید با آن مقابله شود.

به طور کلی، تمام فعالیت‌هایی که سبب نشر متان می‌شوند، بحران آب و هوا را بدتر می‌کنند و موجب افزایش نیاز فوری برای مبارزه با آلودگی هوا می‌شوند.

اطلاعات متداول ما از متان نادرست است. بنابراین ضروری است تا آگاهی بیشتری درمورد اینکه، این گاز چیست و واقعا چه تاثیراتی دارد، ایجاد کنیم. در ادامه به پنج نکته اساسی که درباره ی این گاز باید بدانیم اشاره شده است.

گاز متان و پنج نکته ای که باید بدانیم:

۱- گاز متان یک گاز گلخانه‌ای با عمر کوتاه و آلوده‌کننده‌ی هواست.

متان یک گاز گلخانه‌ای است. اثر گلخانه‌ای، یک پدیده‌ی طبیعی است که طی آن اتمسفر، که از چندین گاز مختلف تشکیل شده است، برای متعادل نگه‌داشتن دمای سیاره زمین، اشعه‌ی خورشید را می‌گیرد و به دام می‌اندازد. زمانی که مقدار زیادی گاز مثل متان منتشر شود، اتمسفر گرمایی بیشتر از اندازه‌ی لازم را به دام می‌اندازد و منجر به گرمایش جهانی می‌شود.

متان در یک بازه‌ی ۲۰ ساله، ۶۷ برابر بیشتر از دی اکسید کربن توانایی گرم کردن سیاره ما را دارد. که انتشار آن موجب حدود ۲۵% از گرمایش جهانی زمین است. و از آنجایی که کمتر در اتمسفر باقی می‌ماند درمیان آلاینده‌های هوا با عمر کوتاه قرار دارد (به طور میانگین ۱۲ سال)، که ۴۰ تا ۴۵درصد آلودگی هوا و آسیب به کیفیت هوا را ایجاد می‌کنند.

۲- گاز متان در اصل از منابع انسانی ساخته می‌شود.

دانشمندان حدود ۶۰ درصد متان اتمسفر را ناشی از فعالیت‌های انسانی و ۴۰ درصد باقی مانده را برآمده از منابع طبیعی مثل باتلاق‌ها، آتشفشان‌ها و زمین‌هایی که دائما یخ زده هستند می دانند.

منابع انسانی شامل دام، استخراج گاز و نفت، کاشت برنج، استخراج معادن( به ویژه استخراج زغال سنگ )و محل های دفن زباله می باشند. لازم به ذکر است که بر اساس شواهد علمی، آب انبارها نیز منبع مهمی از متان هستند. آنها سالانه ۱٫۳ درصد از کل گازهای گلخانه ای را در سراسر جهان تولید می کنند، که بیشتر از انتشار آلاینده های کانادا است و ۸۰ درصد از این آلودگی ناشی از متان است.

۳- گاز متان به صورت مستقیم و غیر مستقیم کیفیت هوا را کاهش می دهد.

طی استخراج، فرآوری و انتقال نفت و گاز، عمداً مقادیر زیادی متان نشت داده یا آزاد می‌شوند. تنها در ایالات متحده، این چنین انتشارهای عمدی تا میزان ۱۳ میلیون تن در سال می‌رسند. متان زمانی که در اتمسفر آزاد می‌شود، با دیگر آلاینده‌های سمی مثل بنزن، فرمالدهید و اتیل بنزن همراه می‌شود.

علاوه بر این، متان در تعامل با تابش خورشیدی، منجر به تشکیل ازن سطح زمین (O3)، که یکی دیگر از آلاینده های آب و هوایی کوتاه مدت (CCVC) می باشد و جزء اصلی مه دود را ترویج می کند. شعله ور شدن گاز متان همچنین کربن سیاه و ترکیبات آلی فرار (VOCs)را تولید می کند که CCVC نیز هستند.

۴- گاز متان آسیب جدی به سلامت انسان وارد می‌کند.

همانطور که گفته شد، انتشار متان باعث تشکیل ازن موجود در لایه های پایینی جو می شود که تأثیرات جدی بر سلامت عمومی دارد.

راه های تنفسی را تحریک می کند، احساس سوزش و تنگی نفس ایجاد می کند، آسم را شدیدتر می کند، باعث اختلال عملکرد ریه و حتی مرگ زودرس می شود و مقاومت سیستم ایمنی را تغییر می دهد و توانایی آن را برای پاسخ به بیماری هایی مانند COVID-19 کاهش می دهد، که عمدتاً بر روی بدن تاثیر می گذارد.

از آنجایی که سوختن متان باعث تولید کربن سیاه می شود، لازم است به این نکته اشاره کنیم که این ماده جزء اصلی ذرات معلق (PM 2.5) است، ذراتی ۳۵ برابر کوچکتر از یک دانه شن. این ذرات نمی‌توانند به طور طبیعی در بینی فیلتر شوند و حتی ممکن است وارد ریه شوند. ذرات معلق، آن بخشی از آلاینده‌های هوا هستند که بیشترین ارتباط را با بیماری‌های قلبی عروقی، تنفسی و بیماری‌های ریوی مثل سرطان ریه دارند.

۵- ضروری است که انتشار گاز متان را سامان دهیم و محدود کنیم.

از جایی که متان علاوه‌ بر بدتر کردن بحران آب و هوا، کیفیت هوا و سلامت انسان را نیز به خطر می اندازد، ضروری است تا اقدام به محدود کردن انتشار آن کنیم.

جامعه‌ی مدنی باید از دولت‌ها بخواهد تا انتشار متان را از صنایع هیدروکربن و بخش‌های دیگر مثل معادن ذغال سنگ گرفته تا دامداری‌های صنعتی، به طور موثری سامان‌دهی کنند. به علاوه، ما باید خواستار پایش انتشارات و همچنین تولید و پخش به موقع اطلاعات درمورد آسیب متان به کیفیت هوایمان باشیم.

منبع:

https://www.gasworld.com

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *