آرگون

ارزیابی امنیت محصول:

آرگون بی رنگ، بی بو و بی مزه است. این ماده به عنوان یکی از گازهای “نجیب” شناخته می شود زیرا با بقیه­ی مواد واکنش نشان نداده و ترکیب شیمیایی شناخته شده­ای را تشکیل نمیدهد. گاز آرگون اشتعال ناپذیر و غیر قابل احتراق است و برای زندگی بی خطر نیست. گاز آرگون از هوا سنگین تر است و به مقدار کمی در آب حل میشود. وقتی که آرگون مایع بخارشده، مقدار زیادی حرارت مصرف میکند و در نتیجه یک سرد کننده ی ایده آل است.

گاز آرگون در جو، با غلظت تقریبا ۱% وجود دارد. آرگون از هوا در واحد جداسازی هوا (ASU) بازیابی میشود، جایی که به عنوان یک مایع برودتی در دمای ۳۰۸- درجه فارنهایت مجزا می شود. این ماده سپس به شکل آرگون مایع و یا گاز آرگون در سیلندر توزیع می شود.

تولید:

گاز اکسیژن، گاز نیتروژن  و گاز آرگون به وسیله یک روش برودتی که توسط “کارل وان لیند” صد ها سال پیش به وجود آمد، از هوا بازیابی می شود. ذرات ریز از هوا گرفته شده و سپس فشرده و سرد می شوند و سپس آب، هیدروکربن و گاز کربن دی اکساید برداشته می شوند. با فرایندهای دیگر، هوا در نهایت تبدیل به مایع شده و گازهای موجود به روش تقطیر جدا می شوند. تجهیزات مربوط، وسیله های جداسازی هوا  ( ASU) نامیده می شوند، بسیاری از (ASU) ها به وسیله بخش مهندسی “لیند و یا سیاد” ساخته شده اند.

کاربردها:

گاز آرگون کاربردهای فنی و اقتصادی فراوانی دارد و ویژگی های بی اثر گاز آرگون به عنوان گاز محافظ در خیلی از فرآیندهای فلزی (مانند جوشکاری قوی) برای جلوگیری از اکسیداسیون استفاده می شوند. گاز آرگون برای پرکردن لامپ های فلورسنت و رشته ای و همچنین به عنوان گاز عایق برای پنجره ها استفاده میشود. گاز آرگون در بسیاری از صنایع به عنوان گاز آلاینده برای از بین بردن ناخالصی و ایجاد عایق محافظ برای آلاینده هایی مثل گاز اکسیژن، گاز نیتروژن و آب استفاده می شود.

آثار سلامتی:

– گاز آرگون بی بو، بی رنگ، بی مزه و بی آزار است و این به آن معناست که هیچ ویژگی هشدار دهنده­ای ندارد. انسان هیچگونه حسی برای تشخیص وجود گاز آرگون ندارد.

– تماس با گاز آرگون نزدیک نقطه پخش ممکن است باعث سرمازدگی به همراه قرمز شدن پوست، تغییر رنگ پوست به خاکستری یا سفید گردد.

– هیچگونه اثر مضر گوارشی پیش بینی نشده اما گاز آرگون یک ماده خفه کننده است. آثار خفگی ساده ناشی از کمبود گاز اکسیژن (تراکم گاز آرگون) ممکن است شامل تنفس سریع، کاهش هوشیاری ذهنی، نقص در هماهنگی ماهیچه ها، ضعیف شدن همه حس ها، ناپایداری احساسی و خستگی باشد. اگر خفگی ادامه پیدا کند، امکان تهو ، استفراغ، زمین خوردن و بیهوشی وجود دارد که ممکن است منجر به تشنج، کما و مرگ شود.

– در تراکم های بالای گاز آرگون، بیهوشی و مرگ ممکن است در چند ثانیه و بدون هشدار اتفاق بیافتد.

– کمبود گاز اکسیژن در دوران بارداری باعث ناهنجاری های رشدی در انسان و حیوان های آزمایشگاهی می شود.

– اگر مشکوک به سرمازدگی هستید، به مدت ۱۵ دقیقه چشم هارا با آب خنک بشویید و اقدامات فوری پزشکی را انجام دهید. برای سرمازدگی پوست خود را در آب ولرم خیس کنید. به هیچ وجه از آب داغ استفاده نکنید. اقدامات پزشکی را فراموش نکنید.

– گاز آرگون، گازی در دمای اتاق است. در موارد استنشاق و در معرض قرار گرفتن زیاد، اقدامات پزشکی فوری لازم است. گروه نجات باید مجهز به دستگاه های تنفسی مستقل باشند. قربانی ها باید به یک ناحیه ی پاک هدایت شوند و هوای تازه تنفس کنند. این اقدام مهمترین اقدام است افراد بی هوش باید به ناحیه ای پاک برده شوند و اگر تنفس قطع شد، اقدام به تنفس مصنوعی کنید.

محفظه ها:

بسته به مقدار، محفظه های مختلفی برای ذخیره سازی، حمل و سروکار داشتن با آرگون مایع استفاده می شوند. سیلندر­های مایع برودتی و تانک های ذخیره سازی برودتی و حجم های ذخیره سازی ازچند گالون تا چند هزار گالون تنوع دارند. تبخیر به طور پیوسته برای حفظ دمای سرد اتاق انجام می شود، نرخ تبخیر بسته به طرح محفظه و حجم محصول ذخیره شده متفاوت است.

محفظه ها بر مبنای کدها و مشخصات مربوطه برای دماها و فشارهای دیگر، طراحی و تولید می شوند.

محفظه ی عایق حرارتی دوجداره:

فشار این نوع محفظه ها غیر قابل تنظیم است، رایج ترین واحد اندازه گیری ظرفیت محفظه ی عایق حرارتی، لیتر است که از ۵ تا ۲۰۰ لیتر متفاوت است. آرگون مایع میتواند از محفظه های کوچک با ریختن استفاده شود، در حالی که ابعاد بزرگ تر به لوله ی انتقال احتیاج دارند. سیلندر های مایع برودتی که لوله های قابل تنظیم فشار هستند، گاهی به نادرستی به عنوان محفظه­ی عایق حرارتی ذکر می شوند.

سیلندر های مایع حرارتی:

یک سیلندر مایع برودتی، یک لوله ی فشار عایق دار است. این سیلندر ها مجهز به شیر فشار و دیست انفجار هستند که سیلندر ها را از افزایش فشار محافظت میکنند. محفظه های مایع تا فشار های ۳۵۰ پاسکال هم کار می کنند و ظرفیت هایی بین۸۰ تا ۴۵۰ لیتر دارند. گاز آرگون ممکن است بصورت گاز یا مایع برداشته شود که این بستگی به دریچه مورد استفاده دارد.

نکته: سیلندر های مایعی که برای توزیع گاز آرگون طراحی شده اند، دریچه هایی مجهز به خروجی تجمع گاز فشرده (CGA) دارند و در کنار آن دستگاه های تنظیم فشار مناسب می توانند وصل شوند. دریچه هایی که برای برداشتن محصول مایع تهیه شده اند، همچنین به خروجی های CGA استانداردی مجهز هستند اما با دریچه هایی که برای برداشت گاز استفاده می شوند، متفاوت است. این باعث می شود که فرآیند ها با استفاده از محصول مایع یا گاز با هم تداخل پیدا نکنند.

تانک ها ذخیره سازی:

دستگاه های ذخیره سازی برودتی معمولا شامل یک مخزن، مولد بخار و شاخه ی کنترل فشار هستند. مخزن ها معمولا به شکل استوانه ای هستند و در جاهای ثابتی نصب میشوند. اندازه آنها از ۵۰۰ تا ۴۲۰۰۰۰ گالون متفاوت است. تمام مخزن ها عایق شده هستند و ممکن است شامل مواد جداکننده ی دیگری در فضای حلقوی باشند. مخزن­ها ، با مشخصات ASME طراحی شده اند.

آرگون مایع:

تمامی محلول های مایع آرگون، مایع خنک (آرگون مایع) باید با قوانینDOT   هماهنگی داشته باشند. این شامل بار اتومبیل ، قطار هوایی و آبی می شود. در مجموعه های هوایی گاز آرگون، مایع خنک بسته به مقدار آن محدودیت دارد. محموله های آبی همچنین باید با قوانین سازمان دریایی بین المللی هماهنگی داشته باشد. تمامی بسته بندی ها برای انتقال گاز آرگون یا باید مشخصات DOT را داشته باشد یا اجازه یDOT را داشته باشد و در شرایط مناسب برای حمل و نقل باشد. قوانین فدرال DOT- عنوان ۴۹ همچنین برچسب گذاری و شناسایی زیر را مشخص میکند.

نام محموله DOT : آرگون، مایع خنک

کلاس  خطر DOT : 202

برچسب محموله DOT : گاز غیر قابل اشتعال

شماره شناسایی :  UN 1951

ملاحظات ایمنی:

– آرگون مایع نباید با کربن یا فولاد کم آلیاژ در تماس با